Wykonywanie zawodu technika farmaceutycznego wiąże się z obowiązkiem ustawicznego rozwoju zawodowego. Oznacza to konieczność stałego podnoszenia kwalifikacji oraz aktualizowania wiedzy i umiejętności niezbędnych do prawidłowego wykonywania czynności zawodowych. Obowiązek ten ma charakter ustawowy i dotyczy wszystkich techników farmaceutycznych wykonujących zawód.
Okres edukacyjny trwa 5 lat, a w tym czasie technik farmaceutyczny musi zdobyć łącznie 200 punktów edukacyjnych. Punkty te potwierdzają aktywność zawodową i edukacyjną oraz są podstawą do rozliczenia realizacji obowiązku rozwoju zawodowego.
Za co technik farmaceutyczny może zdobywać punkty edukacyjne?
Przepisy przewidują kilka różnych form zdobywania punktów edukacyjnych. Najważniejszym elementem jest obowiązkowy kurs doskonalący, za którego ukończenie technik farmaceutyczny otrzymuje 120 punktów edukacyjnych. Pozostałe punkty można zdobywać m.in. poprzez udział w szkoleniach, kursach, konferencjach, kongresach czy sympozjach branżowych.
Punkty edukacyjne mogą być przyznawane również za aktywność naukową, w tym za napisanie artykułu naukowego lub książki. Jedną z form przewidzianych w przepisach jest także wolontariat.
Szczegółowe informacje dotyczące tego, za jakie działania technik farmaceutyczny może otrzymać punkty edukacyjne, zostały określone w załączniku nr 1 do Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 kwietnia 2024 r. w sprawie ustawicznego rozwoju zawodowego osób wykonujących niektóre zawody medyczne.
- Czytaj także: Jak wyglądają szkolenia dla techników farmacuetycznych?
Wolontariat jako forma zdobywania punktów edukacyjnych
Zgodnie z rozporządzeniem technik farmaceutyczny może uzyskać maksymalnie 80 punktów edukacyjnych za wolontariat w jednym 5-letnim okresie edukacyjnym. Przelicznik jest jasno określony – 10 punktów edukacyjnych przysługuje za każde 32 godziny wolontariatu.
W praktyce oznacza to, że zdobycie pełnej puli punktów wymaga 256 godzin nieodpłatnej pracy. To pokazuje, że wolontariat nie jest rozwiązaniem pozwalającym szybko „uzbierać” punkty edukacyjne, lecz formą aktywności wymagającą realnego zaangażowania czasowego. Dla części techników farmaceutycznych może to być świadomy wybór – szczególnie wtedy, gdy wolontariat pozwala zdobyć doświadczenie zawodowe lub realizować działania zgodne z charakterem wykonywanego zawodu.
Jakiego wolontariatu dotyczą przepisy?
Rozporządzenie jednoznacznie wskazuje, że punktowany wolontariat musi dotyczyć wykonywania czynności zawodowych, o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o niektórych zawodach medycznych. W przypadku technika farmaceutycznego są to czynności wykonywane na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne.
Zakres tych czynności obejmuje w szczególności sporządzanie i wytwarzanie produktów leczniczych oraz prowadzenie obrotu produktami leczniczymi, wyrobami medycznymi, suplementami diety, środkami spożywczymi specjalnego przeznaczenia żywieniowego, a także innymi produktami dopuszczonymi do obrotu w aptece na podstawie obowiązujących przepisów prawa. Oznacza to, że wolontariat musi realnie dotyczyć czynności zawodowych technika farmaceutycznego, a nie mieć charakteru ogólnego lub niezwiązanego z wykonywanym zawodem.
Dokumentowanie wolontariatu i karta rozwoju zawodowego
Samo wykonywanie wolontariatu nie jest wystarczające do zaliczenia punktów edukacyjnych. Konieczne jest jego właściwe udokumentowanie. Rozporządzenie nakłada obowiązek na podmiot, w którym wolontariat jest realizowany, do wydania technikowi farmaceutycznemu zaświadczenia potwierdzającego liczbę przepracowanych godzin oraz charakter wykonywanych czynności.
Na podstawie tego zaświadczenia technik farmaceutyczny dokonuje wpisu do karty rozwoju zawodowego. Informacje dotyczące wolontariatu należy wpisać w części IIA karty rozwoju zawodowego technika farmaceutycznego, co stanowi podstawę do zaliczenia odpowiedniej liczby punktów edukacyjnych.
- Czytaj także: Karta rozwoju zawodowego – jak ją prawidłowo wypełnić?
Choć przepisy dopuszczają wolontariat jako formę realizacji obowiązku ustawicznego rozwoju zawodowego, skala wymaganego zaangażowania czasowego sprawia, że trudno traktować go jako podstawową drogę zdobywania punktów edukacyjnych. W praktyce wolontariat pełni raczej rolę uzupełniającą wobec szkoleń, kursów i obowiązkowego kursu doskonalącego.
