W przypadku farmaceutów kwestia identyfikacji zawodowej została uregulowana w Kodeksie Etyki Farmaceuty Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z jego postanowieniami farmaceuta wykonuje zawód pod własnym imieniem i nazwiskiem, a zasada ta znajduje zastosowanie również do oznaczania działalności wykonywanej przez farmaceutę w ramach wykonywania zawodu. Oznacza to, że osoba korzystająca z usług farmaceuty powinna mieć możliwość ustalenia, kto wykonuje czynności zawodowe i ponosi za nie odpowiedzialność.
W praktyce realizacji tej zasady służą między innymi identyfikatory noszone przez farmaceutów. Dzięki nim pacjent może bez trudu ustalić, kto udziela mu porady farmaceutycznej, realizuje receptę lub wykonuje inne czynności zastrzeżone dla przedstawicieli tego zawodu. Trudno byłoby mówić o wykonywaniu zawodu pod własnym imieniem i nazwiskiem, gdyby osoba obsługująca pacjenta pozostawała całkowicie anonimowa.
A co z technikami farmaceutycznymi?
W przypadku techników farmaceutycznych sytuacja wygląda inaczej. Obowiązujące przepisy nie przewidują analogicznych regulacji dotyczących obowiązku posługiwania się identyfikatorem lub wykonywania zawodu pod własnym imieniem i nazwiskiem. Oznacza to, że technik farmaceutyczny nie ma obecnie ustawowego ani wynikającego z przepisów zawodowych obowiązku noszenia identyfikatora na takich zasadach, jakie odnoszą się do farmaceutów.
Nie oznacza to jednak, że technik może zawsze zrezygnować z noszenia identyfikatora. Wiele aptek wprowadza bowiem wewnętrzne zasady zobowiązujące cały personel do stosowania jednolitych oznaczeń. Takie obowiązki mogą wynikać z regulaminu pracy, procedur obowiązujących w placówce lub poleceń pracodawcy. W takiej sytuacji identyfikatory noszą zarówno farmaceuci, jak i technicy farmaceutyczni, a niekiedy również pozostali pracownicy apteki.
Dlaczego ta różnica ma znaczenie?
Z punktu widzenia pacjenta identyfikator nie jest wyłącznie dodatkiem do fartucha. Pozwala ustalić, z kim prowadzi rozmowę i jaki zawód wykonuje osoba udzielająca informacji. Ma to znaczenie szczególnie wtedy, gdy pacjent oczekuje porady dotyczącej stosowania leków lub innych skorzystania z usług farmaceutycznych.
W codziennej pracy różnica pomiędzy farmaceutą a technikiem farmaceutycznym nie zawsze jest dla pacjentów widoczna. Obie grupy zawodowe pracują przy pierwszym stole, często noszą takie same fartuchy i mają bezpośredni kontakt z osobami odwiedzającymi aptekę. Brak wyraźnego oznaczenia może więc prowadzić do nieporozumień dotyczących kompetencji poszczególnych pracowników.