Wnikliwy wywiad to podstawa pracy za pierwszym stołem. Umiejętność przeprowadzenia dobrego wywiadu jest niewątpliwie dużym atutem. Sztuką bowiem jest zdobycie wszystkich kluczowym informacji, nie wprawiając pacjenta w pewnego rodzaju zakłopotanie, czy nawet złość. Pacjent nie może się czuć jak na przesłuchaniu. Jednocześnie powinien mieć poczucie, że jego problem jest dla nas ważny.
Pytania możemy podzielić na otwarte i zamknięte. Otwarte to te, które umożliwiają pacjentowi swobodną wypowiedź, natomiast zamknięte mają na celu uzyskanie krótkiej i konkretnej odpowiedzi, najczęściej TAK lub NIE.
Przykłady pytań otwartych
- W czym mogę Pani pomóc?
- Jakie dodatkowo dokuczają Panu objawy?
- Jak wygląda ta zmiana?
- W jaki sposób rozwijała się infekcja?
- Jakie jeszcze bierze Pani leki?
Przykłady pytań zamkniętych
- Czy jest Pani w ciąży?
- W jakim wieku jest dziecko?
- Czy ma Pan gorączkę?
- Jak długo trwa biegunka?
- Czy objawy nasiliły się w ciągu ostatnich dwóch dni?
Z reguły wywiad powinniśmy zacząć od pytań otwartych, a następnie doprecyzować konkretne kwestie pytaniami zamkniętymi. Pytania otwarte pozwalają pacjentowi otworzyć się i pomagają nawiązać relację.
Zadając pytanie warto pacjentowi również wytłumaczyć, co ono ma na celu, by czuł się spokojniej wiedząc, że rzeczywiście jest ważne to, o co pytamy. Dzięki temu dbamy też o nasz wizerunek – pacjent jest pewny, że wiemy, co robimy i nie zadajemy przypadkowych pytań.
Poniżej przykładowa rozmowa, w trakcie której:
- zapytano pacjentkę o zgodę na zadanie dodatkowych pytań – infekcja intymna to dość delikatna i wstydliwa dolegliwość, dlatego nie każda pacjentka będzie chciała otwarcie mówić o swoich objawach,
- poinformowano pacjentkę jaki cel mają zadane pytania – dzięki temu pacjentka czuła się bezpieczna i zaopiekowana, ponieważ otrzymała jasny komunikat, że zadanie tych pytań jest niezbędne do dobrania odpowiedniego leku,
- rozpoczęto wywiad od pytań otwartych i zakończono na precyzyjnych pytaniach zamkniętych.
Reguła regułą, ale – jak wiadomo – życie jest życiem. Zdarzają się pacjenci małomówni, którzy nie są skorzy do rozbudowanych opisów swoich dolegliwości – w takim wypadku kluczem do uzyskania jakichkolwiek informacji będą krótkie i rzeczowe pytania zamknięte. Jeśli mamy do czynienia z typowym gadułą, który przez pół godziny mógłby opowiadać o wszystkich swoich bolączkach, pytania zamknięte będą z kolei wybawieniem. Wniosek z tego taki, że rodzaj zadawanych pytań powinien być dopasowany do pacjenta tak, aby umożliwić nam zebranie jak najbardziej rzeczowego i pomocnego wywiadu.
Podsumowanie
Pytania mogą być różne i zadane w różny sposób. Najważniejsze jednak jest to, aby pacjent miał poczucie, że interesujemy się jego problemem i naprawdę chcemy mu pomóc. Nie powinien z kolei mieć poczucia, że jest w jakikolwiek sposób przesłuchiwany. Pytania pytaniami, ale pamiętaj, żeby skupiać się przede wszystkim na odpowiedziach pacjenta.
Bibliografia
-
Owczarek, A. (2006). Rozmowa z pacjentem w aptece. Wyd. MedPharm Polska
